
خط به خط هر شب نوشتم تا چنین
شعری سرودم
من برای وصف عشقت ،تا نهایت با تو بودم
عشق را گل کرده بودی،خود شد پروانه اما
شمع را تنها گذاشتی ،تا بسوزانی وجودم
هر چه من بد کردم آخر،باز
خوبی کردی ای گل
می پذیرم حرف حق را،لایق تو،من نبودم
حال دارد بت پرستی،گر تو باشی قبله گاهم
نی خدا مثل خدایی،روز شب غرق وجودم
دست را گل حلقه ای کن، تا بمیرم در بر تو
مال من باش و نخندی بهر مردم من حسودم
در هراس از باد پاییز زیر این کولاک غمگین
خوف کردم تو بلرزی جان فدای
تو نمودم
گر هنوز من شوق دارم،چون تو هردم با منی گل
ذوق خود را ای گل من،از نگاه تو ربودم
اسفند ماه 91/بوشهر خوشمزه